De kleine dingen: focussen op het positieve

Hoewel ik me soms blind kan staren op alles wat vandaag of morgen zou kunnen gebeuren, kan ik ook enorm genieten van de kleine dingen. Gelukkig maar, want het geluk zit ‘m nou precies daarin. Blij zijn met de kleine dingen helpen mij soms overzicht te krijgen op het grote plaatje en het allemaal weer op een rijtje te krijgen. Toch verlies ik de kleine dingen nog regelmatig uit het oog. Ik heb een paar jaar terug het advies gekregen om een witboek bij te houden. Een schriftje, notitieboekje, wat dan ook, waarin je opschrijft waar je je blij om voelde die dag of week. Er zijn verschillende manieren en vormen van het witboek maar over het algemeen helpt het je bij het opsporen van je negatieve denkpatronen en denkfouten. Het positieve hieraan is dat je jezelf dus ook traint in het herkennen van positieve dingen en het focussen daarop. De hagelwitte muur zien in plaats van dat ene zwarte spikkeltje.

Nou vind ik het fijn om te schrijven en staat positiever denken hoog in mijn to-do lijst dus één en één is twee. Ik heb dan ook talloze notitieboekjes waarin ik ben begonnen, maar waar het merendeel van de bladzijden nog blanco van zijn. Ik begin goed maar leg de pen vaak resoluut weer naast me neer. Een spelfout, een onregelmatigheid of een vlekje en ik scheur de hele pagina eruit. Na keer op keer bladzijdes eruit rukken valt op gegeven moment het witboek letterlijk en figuurlijk uit elkaar en verdwijnt het in een laatje of op de bodem van de prullenbak. Ben ik te perfectionistisch of te kritisch omdat het gewoon goed moet zijn? Wat ik opschrijf moet mooi, recht en helder. Daar gaat het hele idee van het witboek!

Ik vind een witboek bijhouden dus helemaal niet makkelijk. Ik ben geneigd het positieve af te zwakken door er een ‘ja maar’ aan toe te voegen of de kracht ervan buiten mezelf te zoeken. Ik zoek een excuus waarom iets goed ging of leuk was. Hoewel het handig is hiervan bewust te zijn is dat zelfinzicht ook behoorlijk frustrerend. Je weet wat je juist wel of niet zou moeten doen, maar toch val je terug in je oude patronen. Tijd om daar maar weer verandering in te brengen, want ook hierbij is het een kwestie van proberen. Nu ik sinds kort online van me af typ en hier steeds meer mijn draai in begin te vinden leek het mij toepasselijk ook een nieuwe draai te geven aan mijn witboek. Gedurende de week maak ik notities van wat ik fijn, leuk of mooi vind. Of waar ik trots of blij mee ben. Inzoomen op de kleine dingen. Een training voor een positievere mindset. Het is iets wat ik nog niet onder de knie heb en wat ik spannend vind, maar als ik het daarom niet doe krijgt de negativiteit vrij spel en het doel is nou juist dat die buiten spel wordt gezet.

Dus daar gaan we.
Een kijkje in de kleine dingen van afgelopen week.

Koffie buiten de deur
Afgelopen week begon ik de maandag met een kopje koffie bij de bakker. Buiten de deur koffie drinken is een kleine luxe waar ik heel erg van kan genieten. Ik was vroeg wakker en vind het dan soms heerlijk om naar buiten te gaan en wakker te worden met een vers bakje koffie die ik niet zelf heb gezet. Vlakbij zit een klein, gemoedelijk bakkertje. Ik kom daar graag en voel me er op mijn gemak. Er was geen wolkje aan de lucht en de temperatuur was nog aangenaam zo vroeg op de morgen. De mensen die vroeg op waren gestaan voor een vers brood waren vriendelijk en floten vrolijk net als de vogels.

Een ijsje halen
Dit weer is ijsjesweer. Sinds kort zit er een ijssalon in de winkelstraat met de lekkerste smaakjes. Van de week had ik niet zo’n goede dag, ik had last van de warmte en werd er erg chagrijnig van. Ik zat letterlijk aan huis vastgeplakt. Op gegeven moment heb ik mezelf van de bank gesleept en ben ik er toch maar uit gegaan. Dat was een goed idee. In plaats van de muren kwam er een heerlijk kokos pistache ijsje op me af en daar heb ik echt van kunnen genieten.

Alleen op pad
Alleen van huis zijn vind ik lastig. Ik blijf het liefst veilig thuis maar tegelijkertijd word ik gillend gek als ik dagen nergens anders kom. Vooral met de hoge temperaturen van de afgelopen weken wil ik het huis ontvluchten maar blijf ik toch vaak in en rondom het huis hangen, omdat ik het moeilijk vind alleen onderweg te zijn. Woensdag was ik daar opeens helemaal klaar mee. Ik ben op mijn scooter gestapt en ben zonder plan gaan rijden. Ik ben een heel stuk langs de rivier gereden en langs de paarden in het weiland. Hoe verder ik van huis reed hoe meer paniekgevoelens maar ik heb geprobeerd deze te vervangen voor andere gedachten. Dit lukte aardig. Door me blind te staren op andere dingen zie ik vaak niet hoe mooi het hier eigenlijk is. Ik heb de scooter aan de kant gezet en heb een tijdje op een bankje gezeten en om me heen gekeken. Dit was fijn, tot een wesp in de aanval ging en ik hysterisch naar mijn scooter rende en wegreed alsof ik in een achtervolging zat.

 

Vroeg op zaterdag
Op zaterdag was ik al om 6 uur wakker. Met de hitte slapen we met het raam open en word ik vroeg gewekt door de vogels en de zon. Ik ben nog even blijven liggen maar kon de slaap echt niet meer vatten. Ik voelde me goed en besloot vroeg op pad te gaan. Ik heb vroeg boodschappen gedaan. Ik ging naar de bakker voor een vers brood en een koffie to go en naar de slager voor lekker beleg. Net als maandag was zo vroeg de temperatuur nog aangenaam en was het lekker rustig op straat. Thuis heb ik sinaasappels geperst voor een verse jus en in de tuin gezeten met een fijn boek. Toen mijn vriend ook wakker was heb ik een lekker ontbijtje op de buitentafel gezet. Een perfecte zaterdagochtend.

Een spontaan uitje
Zondag liep ik een beetje met mijn ziel onder mijn armen. Ik was lui, hangerig en een tikkeltje chagrijnig. Gelukkig sleepte mijn vriend mij mee naar de sportschool waar ik al een paar weken wegbleef. Ik vind sporten sowieso iets lastigs, maar die warmte maakt het allemaal nog moeilijker. We hebben een uurtje gesport en het was uiteindelijk toch wel heel gezellig samen. Daarna voelde ik me veel positiever en energieker. In de middag had ik zin om even te gaan wandelen met z’n tweeën. We zijn richting Utrecht gereden en zijn uiteindelijk in Slot Zuylen beland waar we spontaan besloten een rondleiding te nemen door het kasteel. Als je een spontane wandeling maakt loop je soms tegen de mooiste dingen aan.

 

Dat was een terugblik op afgelopen week. Een week met leuke, spontane ondernemingen maar ook een week waarbij ik me af en toe goed gek liet maken door de warmte. Ach ja, daar ben ik volgens mij niet de enige in. Tijdens het opschrijven van deze kleine maar fijne dingen merkte ik op dat ik heel kritisch werd. Dit schrijf je toch niet op? Dit stelt toch niets voor? Veel ge-backspace en herformuleren dus. Geeft niks, als je het uiteindelijk maar op papier krijgt! Het moet niet perfect. Het mag goed genoeg zijn. Ik sluit af met een bijpassende quote: Every day might not be good, but there is something good in every day.

Kun jij genieten van de kleine dingen?

Foto’s: angstmetanne

2 Reacties

    • angstmetanne
      Auteur
      augustus 9, 2018 / 7:17 pm

      Dankje! Het helpt ook goed!

Geef een reactie