De donkere dagen – Kerstkransjes en winterdips

Als je iets een stralende tijd kan noemen is dat wel de tijd in aanloop van de kerstdagen. De doos met verwarde kerstlampjes mag weer van zolder gehaald worden! Hoewel het her en der frustratie oplevert om deze uit de knoop te halen, is het een euforisch gevoel als ook dit jaar alle lampjes weer aanspringen. Je mag je huis omtoveren tot één uit de cheesy kerstfilms. Klassiek als rood en goud of over de top met glitterende croissantjes, knipperende pinguïns en flamingo’s. En mocht het je even ontgaan is daar altijd nog Andy Williams die je er gedurende dag aan helpt herinneren: It’s the most wonderfull time of the year. The happiest season of all. No pressure.

De kerstkriebel
Ik hou wel van de kerst, maar niet onvoorwaardelijk. Die donkere dagen voor kerst vind ik tegelijkertijd moeilijk als magisch. Ik ben de eerste die kiest voor de Christmas blend koffie en de Christmas station op de radio, want geluk zit ‘m voor mij in die kleine dingen. Maar de donkere en koude dagen zijn ook de dagen dat ik mezelf het liefst op de bank installeer en er maar moeilijk afkom. Het seizoen van eenmaal binnen betekent niet meer naar buiten. Vroeg willen slapen en laat wakker willen worden. De R zit in de maand, griepjes en verkoudheden zijn onvermijdelijk en dé winterdip ligt op de loer. Overal branden, knipperen en flikkeren lichtjes als contrast tegen het donker. Ik vind het maar moeilijk ontspanning te vinden tussen al die prikkels en drukte die de maand december met zich mee brengt. Je redelijk relax door de winkelstraat manoeuvreren kun je wel vergeten en de manier waarop men de boodschappen in huis haalt doet apocalyptische filmscenes verbleken. Help! Ik zie redenen om binnen te blijven. Ik open de deur voor vermijding. Niet alleen gezellig dus, die donkere dagen.

De boom
Wat kun je ertegen doen? Een extra kaarsje aansteken, je voeten warmhouden in sloffen met ogen en oren en jezelf inpakken in een fleecedekentje. Op de 1e dag van de feestmaand sleep je gewoon ongegeneerd die nordmann je woonkamer in. Tenminste, dat zou je moeten doen. Men zegt namelijk dat die vroege vogels gelukkiger zijn. Een kerstboom optuigen zorgt voor een zogenoemde neurologische verandering in je hersenen waar je vervolgens gelukkig(er) van zou worden. Het zou je een boost van dopamine geven, het stofje voor genot en blijdschap. Het antwoord lijkt dus simpel: de kers op de taart is de piek op de boom. En zoals je weet brengen scherven geluk. Je moet je dus wel dubbelop lekker in je vel voelen na ‘het leed dat de kerstboom optuigen heet’ want als er één ding zeker is, is dat tenminste één van die ballen de boom niet gaat halen.

Als je het zo op een rijtje zet is de december maand eigenlijk een periode van zekerheden. Het gaat zoals het gaat en zo gaat het toch elk jaar? Oh, en wie zegt dat het optuigen van de kerstboom een romantische aangelegenheid is heeft het mis hoor. De helft van het stel blijkt totaal kleurenblind te zijn (hij) en de andere helft heeft een idee van hoe het eindresultaat moet worden en keurt elke cm die daar vanaf wijkt keihard af (zij). Zo’n ding neerzetten is dus gewoon afzien. Maar hé, het resultaat mag er wezen. Eenmaal op de bank, idealiter met je liefje en een kerstfilm, zie je ‘m staan vanuit je ooghoek. Toch best wel gezellig denk je dan. Een metafoor voor het leven.

De ellende 
Er heerst op z’n zachtst gezegd wat druk op deze maand. Bewust of onbewust heb ik er toch verwachtingen van. Het moet op z’n minst gezellig zijn tijdens ‘de mooiste tijd van het jaar’. Een last op je schouder kan deze dagen extra zwaar aanvoelen, vooral nu alles om je heen zo licht lijkt te zijn. Wat sprankelt laat glitters achter. Met alles in dezelfde stijl valt een vlakke emotie extra op. Er zijn zoveel dingen die het je moeilijk kunnen maken om ”gewoon maar te genieten” van deze feestelijke maand. Misschien voel je je niet slank genoeg voor zo’n getailleerd met paletten bedrukt jurkje en tonnetje rond in je foute kersttrui en overweeg je dus maar met je handen in het haar thuis te blijven. Misschien zit je krap bij kas en heb je behalve geen geld ook geen zin in de kerstcadeautjes. Misschien zie je nu al op tegen dat eindeloze luisteren met geveinsde interesse naar dat vaste prik verhaal zonder clou aan de kersttafel. Wat ik wil zeggen met deze opsomming van ellende is dat we allemaal wel iets of niets vinden van kerst (en niets is ook iets.. BZV kijkers weten wat ik bedoel). Het maakt niet uit of je wel of niet aan een winterdip lijdt. Het maakt niet uit of je een stoornis hebt, twee of geen, je wel of niet een label hebt, een handleiding of sociale tekortkoming. Ieder huisje heeft zijn kerstkransje én kruisje.

De traditie 
Ik vind de kerstdagen doorbrengen met familie gezellig en beleef een hoop plezier aan het kopen van cadeautjes. Tegelijkertijd voel ik me deze dagen altijd een tikkeltje gespannen, wel of niet meer dan normaal. Dat komt niet perse door de radio, televisie of familie. Het is zo. Terwijl we op een paar meter afstand van die mooi versierde boom een bordje opscheppen in elkaars gezelschap, kan ik me zowel geliefd als gestrest voelen. Ontspannen en toch gespannen. Ik kan m’n beste beentje voortzetten en toch met de verkeerde uit bed gestapt zijn. Ik voel me niet anders op 25 december dan ik me misschien zou voelen in oktober of op 25 november alleen omdat het die dag kerst is. Soms zou ik gewoon zo graag iets op een bepaalde manier willen dat alles wat daarvan afwijkt niet goed genoeg voelt. Zoals zij die de kerstboom precies zó wil versieren. Zo zwart-wit en kleurenblind als hij.

Kerstclichés. Zodra ze om je oren vliegen weet je dat de tijd waar Andy Williams over zingt is aangebroken. En zoals elk jaar luister ik weer veel te vroeg naar die kerst hits zodat ze op kerstavond m’n neus uit komen. Net als die kerstkransjes waarvan de vulling me elk jaar weer tegenvalt. Het is gewoon traditie. Ik zou het haast missen als het anders was.

Ook dit jaar ben ik blij als het zover is en als het weer geweest is.
Beleef ik een 3e kerstdag waarbij ik kerstkliekjes eet terwijl ik snotter met dr. love op rtl xl.
Want hoewel kerst bestaat uit toeters en bellen, All You Need.. Is Love.

2 Reacties

  1. Erna
    december 13, 2018 / 7:15 am

    Mooi geschreven Anne.
    De kerstboom staat hier nog niet hoor.
    Volgende week vind ik vroeg genoeg.
    Collega’s van mij zijn verbaasd dat ik hem nog niet heb staan . Van mij hoeft het niet zo vroeg.
    Ik moet nu weer een nieuwe boom kopen. Ik zet hem elk jaar weer in de tuin voor de volgende kerst.
    Het is een gezellige tijd. Maar wat ik laatst op Facebook las: The most wonderful time of the year is Summertime !!
    Daar sluit ik mij bij aan.

    Groetjes van Erna

    • angstmetanne
      Auteur
      december 13, 2018 / 9:57 am

      Wat een leuke reactie Erna! Lief dat je de tijd neemt om m’n blog te lezen 🙂

Geef een reactie