Wauw, wat is het lang geleden dat ik iets, wat dan ook, op papier heb gezet. Schrijven is geen moetje en dat moet het ook zeker niet zijn of worden, maar dit moet anders. Dus daar gaan we. Ik begin gewoon te typen en ik zie wel waar ik terecht… Bekijk bericht

”Doe gewoon rustig. En adem eens normaal! Moet je dit of dat nou wel doen? Misschien moet je zus of zo proberen!” We weten het altijd beter voor een ander. We hebben geen idee hoe het tuintje van de buren erbij staat maar ons gras is groener. Als je ergens geen ervaring mee hebt kan het lastig zijn de goede dingen te zeggen of te weten wanneer zwijgen goud is. Soms krijg ik een ongezouten mening voorgeschoteld. Soms krijg ik keer op keer advies waar ik vriendelijk voor bedank. Soms is er begrip en interesse, soms is er onbegrip. Soms zeggen we wat op het puntje van onze tong ligt en nemen we geen blad voor de mond. Vandaag schotel ik je 6 dingen voor die ik vaak te horen krijg (en wat ik niet altijd terug zeg). Een bittere pil of zoete koek?… Bekijk bericht

We hebben tot nu toe echt een prachtige zomer in ons landje. Dat is geweldig, want er is niets zo deprimerend als een zomervakantie in een trui doorbrengen terwijl de regen tegen de ramen tikt. Ook daar kan ik blij van worden, maar dat bewaar ik liever voor een ander seizoen. Een zomer zoals deze, warm en droog, betekent hele dagen buiten spenderen. Onder een strakblauwe lucht met de zon op je bol. Vlees van de barbecue en een ijsje of twee toe. We genieten volop van deze mooie dagen. Niks te klagen dus. Of wel?… Bekijk bericht

Ik ben een heleboel dingen niet. En een heleboel dingen wel. Een angsthaas, piepmuis, misschien een vreemde eend en soms een kip zonder kop. Maar wat ik in ieder geval niet ben is een hoogvlieger. Hoewel deze term spreekwoordelijk te maken heeft met het wel of niet hebben van talent, bedoel ik dit eigenlijk gewoon letterlijk. Mij krijg je de lucht niet in! Vliegangst is in ieder geval de enige angst die mij met beiden benen houdt. … Bekijk bericht

Soms besluipt mij de gedachte dat ik tekort schiet. In wie ik ben, in wat ik doe, in mijn doen en laten. Wie ik ben voor anderen, als partner, als vriendin, dochter of zus. In de rollen die ik net als ieder ander aanneem in het leven, zoals die van student, die van een meisje of vrouw van 25 jaar. Soms heb ik het gevoel compleet naast de pot te piesen. 100% te weinig te geven. Het gevoel dat ik niet kan voldoen aan verwachtingen van anderen en aan die van de strengste criticus: mezelf.… Bekijk bericht